Het lijkt me gezond om om de zo veel tijd eens stil te staan bij je werk. Ik had de afgelopen jaren wel wat vormingen en lezingen gevolgd rond de fotografiemarkt en vaak was de boodschap: specialisatie. Als je je als huwelijksfotograaf in de markt wil zetten, dan toon je in je portfolio enkel huwelijken. Wil je kinderen fotograferen dan staan er enkel kinderfoto’s op je website. Zo weten klanten dat jij de beste bent binnen dat specifiek thema.
Maar hoe meer ik daarover nadacht, hoe meer dat idee bij me wrong. Ik snap het advies helemaal en weet dat dat wellicht ook heel erg klopt. Maar zo specifiek ben ik helemaal niet. Mijn mama zei ooit tegen me: jou zie ik nooit één voltijdse job hebben; jij moet verschillende dingen kunnen doen. En dat is inderdaad altijd zo geweest. Ik vind diversiteit een verrijking, op alle vlak: in onze samenleving, in mijn eetpatroon, in mijn kledingkast en in mijn job. 🙂
Ik heb maanden geworsteld met hoe ik me dan wél ‘in de markt moest zetten’, ik wilde niet dat mensen dachten dat ik vanalles een beetje deed, maar niks echt te goei. Tot ik besefte dat ik helemaal niet ‘vanalles’ doe, maar steeds hetzelfde: een verhaal in beeld brengen. En dat is wel wie ik ben: een verhalenverteller. Alleen gebruik ik geen woorden, maar beelden.